ERVARINGEN VAN CLIENTEN



Met een sterk faalgevoel en grote onzekerheid kwam ik bij Theo terecht. Ik had mijn huisarts gevraagd om een doortastende en ervaren therapeut. Bij het eerste gesprek bleek ik goed te zitten. Theo heeft een scherpe blik en wist mij te confronteren met zaken waar ik eerder zelf nooit over had nagedacht. Het was voor mijn vooruitgang erg belangrijk dat mijn onzekerheden en zwaktes werden blootgelegd. Ik denk dat een goede psychotherapeut de balans weet te vinden tussen scherpe confrontatie en het vermogen tot geruststellen. Voor iedere client is de aanpak natuurlijk weer wat anders maar de kracht van Theo zit hem in deze balans. Ik heb ook van hem geleerd dat ik via bepaalde patronen dacht en reageerde. Dit is geen fijne confrontatie maar wel essentieel om je daaruit los te maken. Mensen in het dagelijks leven zullen je daar niet snel op wijzen maar hij durft je op een scherpe wijze een spiegel voor te houden die je de nodige inzichten geeft om jezelf beter te begrijpen en daardoor verder te ontwikkelen. Er waren momenten dat ik me door Theo's kritische blik en confrontaties wat aangevallen en afgewezen voelde, maar ik heb geleerd dat dat ook bij het proces hoort. Uiteindelijk ben ik sterker en opener geworden en zie de toekomst positief tegemoet. Theo heeft mij op een gezonde en volwassen manier kritisch naar mezelf en mijn omgeving leren kijken. Wat prettig is , is dat hij een natuurlijke professionle uitstraling bezit, een goede brede ontwikkeling en last but not least een fijn gevoel voor humor.

Man. 27 jaar, Amsterdam, mei 2012




Ik heb bij elkaar een kleine twee jaar bij Theo in therapie gezeten. Ik kwam aanvankelijk met iets wat zich het best en toch nog steeds vaag laat omschrijven als identiteitsproblematiek. Wie ben ik? En met name; wat wil ik? Met mijn leven, wat voor studie, wat voor werk, wat voor relatie? Wat vind ik belangrijk in mijn leven? Vragen die me bij vlagen heel somber en verdrietig maakten omdat ik niet wist waar de antwoorden te vinden. Ondertussen leefde ik wel door, had ik realties, studeerde ik, werkte ik. Maar nog altijd zonder die antwoorden en met gras dat er bij de buren altijd groener uit zag. Ik ben in die twee jaar niet wezenlijk veranderd. Ik heb de antwoorden op bovenstaande vragen nog steeds niet. Wel is een een ander verhelderd. Waar mijn hoge eisen vandaan komen, wat mijn valkuilen zijn in relaties, uberhaupt verbintenissen aangaan. Voor mij werkte het uiteindelijk zeer inzichtelijk dat veel van deze valkuilen direct zichtbaar werden in de manier waarop ik in mijn relatie met Theo stond; ambigu. Niet wetend of dit nu de juiste therapievorm, de juiste therapeut was. Er was wederom veel groener gras om me heen. Theo wees me op de overeenkomsten tussen mijn gedrag in en buiten de spreekkamer. Uiteindelijk schuilde hierin voor mij, en dus niet alleen volgens de boekjes, de winst van langer durende psychoanalytische psychotherapie. Je doorleeft in de spreekkamer letterlijk jouw ( al dan niet problematische ) handelen dat je ook buiten de spreekkamer tentoonspreidt. Om dit in te zien en vervolgens iets van op te steken of zelfs iets aan te kunnen veranderen, heb je een oplettende en nauwkeurig luisterende begeleider nodig. Mijns inziens is Theo zo'n begeleider.

Bart, 26 jaar, Amsterdam, september 2012



Toen ik opbelde voor een intake gesprek twijfelde ik of ik er goed aan deed te bellen, immers alles ging ook eigenlijk wel best met me. Het is een zeer belangrijke en goede beslissing voor me geweest om toch door te zetten en de psychotherapie met Theo te starten, want het heeft ervoor gezorgd dat ik gelukkig heb kunnen worden met wie ik ben. De eerste sessies begon ik met het vertellen over dingen die ik had meegemaakt waar ik zelf geen invloed op heb gehad. Nadat ik na een paar sessies al mijn grote problemen had verteld dacht ik: 'OK, ik ben denk ik eigenlijk wel klaar'.? Juist echter toen ik bleef komen en vertelde over de dagelijkse dingen die mij overkwamen, bleken daarin genoeg aanknopingspunten om verder de diepte in te duiken en te analyseren hoe bepaalde processen in mij gingen. Ik weet nog dat mijn gevoelensleven compleet dichtgeslagen was en dat ik geloofde dat dit nooit meer goed zou komen. Theo vertelde dat hij daar niet in geloofde. Hij kreeg gelijk. Door de scherpe analyse van hem over deze zaken, kwamen de emoties weer los en leerde ik mijn gemoedstoestand actief be?nvloeden. Hij was voor mij de ideale sparringspartner, die met mij meedacht. Er is een lange periode geweest dat ik na elke sessie totaal emotioneel uitgeput was, maar dit was goed omdat het nieuwe inzichten gaf, waarmee ik dingen kon accepteren en verwerken. Elke keer weer had ik het gevoel dat ik mijn problemen weer iets beter begreep en dat ik weer iets dichter was bij hoe ik wilde zijn. Ik ben in mijn sessies met hem ontzettend veel sterker geworden en ben blij dat ik voor de lange termijn investering heb gekozen, want daar pluk ik nu de vruchten van. Door hard te werken aan mezelf onder de begeleiding van Theo heb ik bereikt gelukkig te zijn in mijn dagelijkse dingen en met de mogelijkheden van de toekomst. Zonder Theo was ik nu waarschijnlijk nog zoekende en als een ongeleid projectiel met vele problemen bezig. Ik heb natuurlijk zelf hard gewerkt, maar heb ontzettend veel aan hem te danken.

Mohammed, 26 jaar, 5 jaar in psychotherapie geweest, oktober 2013




Het was voor mij best een grote stap om hulp te vragen. Dat ik volledig vastliep in mijn leven, was overduidelijk. Ik kon maar moeilijk van dingen genieten en daar had ik echt last van. Zo kwam ik bij Theo terecht. Het lijkt vreemd om met een onbekende je gevoelens en verdrietigheden te delen en over van alles te praten wat je dwarszit. Toch is dat niet zo. Juist het feit dat je alles mag vertellen zonder dat daarover een oordeel wordt geveld, heb ik als zeer prettig ervaren. Vooral omdat ik zat met problemen van jaren terug en ik het idee had dat mensen in je omgeving vinden dat het maar eens over moet zijn. De gesprekken met Theo waren in aanvang erg confronterend, De vragen die gesteld werden op het moment dat ik iets vertelde, kwamen meestal tot de kern. En dat vond ik, zeker in het begin, erg moeilijk. Er zijn dan ook de nodige tranen geweest. Naast erkenning voor mijn problemen, kreeg ik de spreekwoordelijke spiegel voorgehouden. Of je wilt of niet, je gaat nadenken over je eigen rol en over wat je kunt veranderen. Theo heeft mij soms opdrachten meegegeven, waarvoor ik over een hoge drempel moest stappen. Zijn advies heeft mij daadwerkelijk verder geholpen en mijn problemen terug gebracht tot normale proporties. Vervelende en zwaarwegende zaken worden daardoor lichter en draagbaar. Ik voel me sterker en ben als persoon gegroeid. Het geloof in mijzelf is toegenomen en daar durf ik stilaan, na 3 jaar psychotherapie, op te vertrouwen.

Anke, 52 jaar, december 2014, Schagen



Jarenlang heb ik last gehad van een onvermogen om te genieten van de leuke dingen in het leven en ervoer ik een algeheel gevoel van nutteloosheid over het bestaan. Hoewel ik mijn leven voor de buitenwereld prima op orde had, voelde ik me van binnen onvervuld en ontevreden. Cognitieve psychotherapie sloot niet aan bij mijn behoefte; ik kon prima mijn gedachten onder de loep nemen en uitdagen, maar het onderliggende gevoel veranderde hiermee niet. Ik ging op zoek naar een psychoanalytisch geschoolde psychotherapeut en kwam terecht bij Theo. In tegenstelling tot wat mensen vaak zeggen over therapie, heb ik deze niet als "zwaar" ervaren. Theo zet aan tot reflectie en kan confronterend zijn, maar doet dit op een heel empathische en geleidelijke wijze. Ook de opbouw van het contact is heel rustig en natuurlijk verlopen; ik kon zelf bepalen waar ik over wilde praten en mijn mening werd serieus genomen. Dat vind ik een van de prettige eigenschappen van hem, hij stelt zich niet alwetend op en ik heb altijd ruimte gevoeld voor eerlijke uitwisseling van duidingen. Wat mij bovendien een veilig gevoel gaf is dat hij erg zorgvuldig omgaat met afspraken. Als hij iets belooft, gebeurt dat ook en in geval van afwezigheid laat hij dat lang van tevoren weten. En gelukkig kan er ook regelmatig gelachen worden met Theo! Iedereen die twijfelt over het wel of niet aangaan van een inzichtgevende psychotherapie zou ik over de streep willen trekken. Het kost tijd en energie, maar geeft jezelf er iets onbetaalbaars voor terug. En hoewel ik nog steeds dezelfde persoon ben, hetzelfde werk doe en grotendeels dezelfde mensen om me heen heb, ben ik zowaar tevreden met mijn leven en voel me zelfs regelmatig gelukkig.

Vrouw, 35 jaar, Amsterdam, januari 2015




Ik ben bij Theo Verbeek terecht gekomen nadat ik met een psycholoog contact had gezocht omdat ik mij steeds meer begon te realiseren dat ik niet in contact stond met mijn gevoelens en dat dit mij enorm in de weg stond. Ik vertoonde voor mijn gevoel erg weinig emoties en gevoelens voor andere mensen ( narcisme). Wat het vervolgens voor mij moeilijk maakte om betekenisvolle contacten te leggen en mij te ontwikkelen op persoonlijk en professioneel vlak. Tijdens de behandeling heb ik met behulp van Theo langzaam geleerd om met mijn emoties om te gaan. Voor mijn gevoel heb ik hem als klankbord gebruikt om aft te tasten wat wel en niet goed werkte voor mij en hoe ik met gevoelens van mijzelf en anderen kan omgaan. Inmiddels is de behandeling be?indigd en ben ik beter in staat om mijzelf en anderen te begrijpen en sta ik veel gelukkiger in het leven.

Jeroen, 30 jaar, Amsterdam. februari 2015



Voordat ik in 2013 bij Theo in psychotherapie ging liep ik met tal van gedachten in mijn hoofd; gedachten over relaties, seksualiteit, familie en "oud zeer"en ook vooral toekomst die mij deden worstelen met de realiteit. Ik loste het op met gedachten dat het niet bestond, of ik "dacht" het naar iets positiefs. Dat ging vaak wel goed maar het was wel een cirkel die zich bleef herhalen. Met de jaren werd ik steeds weemoediger en lichtelijk depressief. In het beloop kwam ook de angst; de angst dat ik ging mislukken en dat het een grote helling bergafwaarts was waar ik mij op bevond en ik uiteindelijk, hoe hard ik ook aan het proberen was er toch wat van te maken, het toch wel goed fout zou gaan. Het moment dat ik merkte aan mijn omgeving dat ik niet meer echt contact maakte, dat ik het gevoel had dat ik ver van mijn eigen gevoel afstond en vooral de realisatie dat ik dit niet alleen kon oplossen, maakte dat ik via advies van mijn huisarts bij Theo terecht ben gekomen. In de psychotherapie zijn we stap voor stap door de wirwar van gedachtes en gevoelens heen gegaan. Naar mijn gevoel waren het allemaal knopen en zijn deze nu eruit gehaald. Theo is erg scherp in zijn vragen en deelt ook zijn inzichten en ervaring om mij er bij te helpen om dat wat ik vertel te analyseren. Deze behandelaar heeft vaak doorgevraagd naar mijn jeugd, naar het gezin waar ik ben opgegroeid. Maar ook was er elke zitting ruimte om de afgelopen week te bespreken. In de psychotherapie kwam snel boven dat ik aan een veel sterker zwart/wit denken onderhevig was dan dat ik mij bewust was. Ik ben door de therapie mijn angsten vrijwel kwijt en kan het ook relativeren. Mijn blokkades als seksualiteit en relaties zie ik niet meer vanuit de starheid die ik eerst eigen was, maar uit een veel breder perspectief en als rijker persoon.

Peter, 26 jaar Amsterdam, oktober 2015


Twee jaar geleden heeft mijn huisarts me doorverwezen naar Theo. Ik had vaak last van opgekropte woede. Als dingen niet zo gingen als ik wilde, kon ik me erg opwinden en dit bleef dan uren of dagen door mijn hoofd malen. In de gesprekken met Theo hebben we gekeken in welke situaties ik hier het meest last van had. In de psychotherapie was het niet zo dat ik alleen vertelde, maar ook dat Theo regelmatig een spiegel voorhield door de andere kant van een situatie te belichten. Bijvoorbeeld door de situatie te bekijken vanuit het perspectief van een andere persoon waar ik boos op was. Hij gaf af en toe flink tegenwicht, maar wel op een manier die ik altijd erg kon waarderen. ook leerde hij me dat ik mijn boosheid moet uiten en andere mensen moet wijzen op wat me dwars zit. Zelf vond ik altijd dat mensen in mijn omgeving "gewoon moeten weten" als ze iets fout doen dat mij dwars zit. Theo maakte mij duidelijk dat mensen dit niet altijd maar in de gaten kunnen hebben hoe ik mij voel, als ik dat niet met woorden uitleg. In de psychotherapie hebben we ook teruggekeken op mijn jeugd en achtergrond. Dit heeft mij een aantal interessante inzichten gegeven over wat er ten grondslag ligt aan bepaald gedrag of gedachten van mij. De therapie is afgerond. Ik kan nog steeds wel af en toe malen, maar heb wel geleerd het eerder te herkennen. Ook geef ik sneller en beter aan als iets me dwars zit. En ben ik me er meer van bewust geworden dat het ook deel is van mijn persoonlijkheid en dat ik me er niet te veel door moet laten meeslepen. Meestal zag ik van tevoren wel tegen een therapie sessie op, maar fietste ik daarna altijd met een positief gevoel en energie terug naar huis.

Thijs, 34 jaar, Amsterdam, november 2015

Na een lang inwendig gevecht kwam ik via de huisarts in de praktijk van Theo Verbeek. In de stoel tegenover me zat een man waar ik me, vechtend tegen mijn paniekgevoelens, inwendig haast aan vast klamp en al mijn hoop op vestig. Ik besluit voor mezelf maar eens te beginnen met eerlijk zijn. Vooral naar mijzelf. "Ik ben ziek en daarom zit ik hier en dat is geen schande". Maar voor wie het idee heeft dat Theo een toverdoos heeft van waaruit alle narigheid verdwijnt heeft het mis. Als er al een toverdoos met oplossingen was dan bleek ik daar zelf over te beschikken. Gedurende de twee jaar die volgde bleek ik mijn eigen psychotherapeut. De behandelaar gaf me zorg op maat door me te spiegelen, bevragen, confronteren en soms licht te provoceren. Bovenal ook te complimenteren en feliciteren met mijn verworven inzichten en ontwikkelingen in mijn zelfhelende traject. Theo hielp me 'het kaf van het koren te scheiden". Hij stond pal achter me met volle aandacht en betrokkenheid. Ik kon me daardoor kwetsbaar en in een compleet gevoel van veiligheid open opstellen. Theo is in de basis geen voorstander van medicatie. Vooral niet voor degene die het in zich heeft de tocht terug naar zichzelf op eigen kracht af te leggen. De inwendige littekens zijn blijvend en ik heb geleerd signalen te herkennen. Ik kan het weer alleen.

Martin, 44 jaar , Callantsoog, oktober 2016


Ruim 3 jaar ben in psychotherapie geweest; op het oog ben ik een geslaagd man. Ik leid echter een dubbelleven waarbij ik steeds meer risico's neem, ik ben een "thrill seeker", waarbij seks, drugs en lichte criminaliteit een rol spelen. Het is mijn manier om te voelen dat ik leef en om ook gevoelens uit mijn vroege jeugd te ontlopen. Op een bepaald moment ontspoort dit dubbelleven en dan is psychotherapie de enige uitweg. Tot op heden ging ik naar psychiaters en nu dus een psychotherapeut. De gesprekken bij Theo waren goed, hij bracht nieuwe invalshoeken en vatte prima samen. Het belangrijkste was het vertrouwen dat hij mij schonk om alles te kunnen vertellen. Kortom; ik ben er tevreden over, genezen zal ik nooit maar terugbrengen tot aanvaardbare risico's is mijn oplossing. Dat heb ik met behulp van hem gedaan.

Paul 67 jaar, Schoorl, december 2016



Het is 3 jaar geleden dat mijn huisarts mij verwees naar Theo Verbeek. Mijn leven stond op dat moment stil, ik ontwikkelde mijzelf nog nauwelijks. Op het werk liep ik vast en in mijn thuissituatie mankeerde veel. Bij start behandeling kwamen we al snel tot de conclusie dat ik last had van een aantal zaken; een gameverslaving, gebrek aan empathisch vermogen en narcistische persoonlijkheidstrekken. De combinatie van deze dingen zorgde ervoor dat ik mijn leven op dat moment als onvoldoende scoorde wat betreft geluksgevoel. Nu 3 jaar later, heb ik mijn laatste therapie zitting bij Theo gehad. Door de juiste vragen te stellen en te werken op dialogische wijze heeft hij van mij een behandelaar gemaakt van mijzelf. Het gebeurde zelden dat Theo mij uitlegde hoe ik zelf in elkaar stak. Maar door de juiste vragen te stellen; mij actief te betrekken bij mijn behandeling, leerde ik in 1 jaar tijd al meer over mijzelf dan de 29 jaar ervoor. Het waren vaak ook niet de uren dat ik bij hem in zijn praktijk zat waarin ik tot antwoorden kwam, maar de dagen erna. Na een afspraak bij hem werd ik iedere keer weer aan het denken gezet door de vragen die hij stelde. Vaak die dag of op de terugweg naar huis, kwam ik tot nieuwe inzichten, welke tot de juiste antwoorden leidden. Ik kan zeggen dat ik veel gelukkiger ben dan voor mijn behandeling. In het kader van de onvoldoende die voor de behandeling zou geven aan mijn leven, zou ik nu een ruim voldoende geven. Ik herken gedragingen bij mezelf en kan deze plaatsen. Hierdoor kan ik zelf sneller interventies plegen waar nodig. Ik heb mijn gameveslaving onder controle en heb leren omgaan met mijn narcisme. Deze ingredi?nten maken dat ik mijn psychotherapie bij hem als zeer waardevol beoordeel.

Man, 32, Oudeschild, maart 2017


Twee jaar geleden ben ik bij Theo begonnen met de wekelijkse behandeling. Ik moest daarvoor wel een drempel over. Ik vond namelijk niet echt dat mij wat mankeerde en ik vond dat mijn leven juist wel goed ging. Praten deed ik eigenlijk met niemand, behalve over koetjes en kalfjes; daar had ik geen problemen mee. Mijn vriendin echter, kreeg daar en met bepaalde andere eigenschappen, wel steeds meer moeite mee en toen zij op die manier niet verder wilde kwam ik pas tot het besef dat het helemaal niet zo goed met mij ging als dat ik altijd dacht. Mijn vader is overleden toen ik 7 jaar oud was; ik ben met 3 zusjes en mijn moeder op gegroeid in een "vrouwengezin". Dat heeft mij als persoon uiteraard gevormd maar ik denk dat dat ook een grote rol heeft gespeeld waarom ik moeilijk met mensen kon praten en waarom ik veel dingen zelf op wilde lossen. Theo is wel een persoon waar ik makkelijk mee kon praten en door de gesprekken met hem ben ik veel meer over mijzelf, mijn omgeving en opvoeding te weten gekomen. Ook begrijp ik nu beter waarom ik bepaalde dingen juist wel of niet doe en deed; ook heb ik bepaalde doelen echt behaald. Terugkijkend op de behandleing besef ik mij dat ik nu veel beter in mijn vel zit en gelukkiger ben. Hoe Theo dat voor elkaar heeft gekregen vraag ik mezelf ook wel eens af. Ik denk door de juiste vragen te stellen ,door gewoon te luitseren en mij een spiegel voor te houden.

Man, 30 jaar , Amsterdam, juni 2017


Ik heb ongeveer anderhalf jaar bij Theo in therapie gezeten, nadat ik al jaren worstelde met depressieve klachten. Soms waren ze heftiger dan anders, maar vrijwel altijd was er last van somberheid die ik niet aan durfde te pakken. Ik heb veel gehad aan de directe aanpak van Theo met zelfs ruimte voor wat humor. Ik ben door de sessies tot inzichten over lastige karaktertrekken gekomen, dankzij de juiste vragen van hem. Zijn kracht is dan ook dat hij je zonder waardeoordelen over je eigen gedrag en keuzen laat nadenken. Desgevraagd gaf hij ook zijn eigen mening, wat ik alleen maar kon waarderen en soms tot grappige situaties leidde. Gaandeweg ben ik gaan beseffen dat ik hoge ( soms irreele) verwachtingen van mezelf heb, die ik niet kan waarmaken. Ik kon me bij hem kwetsbaar opstellen en heb mezelf letterlijk binnenstebuiten gekeerd, hetgeen een bevrijdend gevoel gaf. Zonder schaamte praten over gevoelens en gedachten waarmee je al jaren worstelt, kan enorm opluchten. Dit maakte Theo mogelijk door mij goed aan te voelen en? met humor en professionaliteit te benaderen. Ik ben veel over mezelf te weten gekomen en ?kan terugkijken op een nuttige periode waarvoor ik hem dankbaar ben.


Jip, 23 jaar, Amsterdam, juni 2017


Na 6 jaar van depressieve episoden kwam ik tot de conclusie dat ik hier niet zomaar vanaf zou komen. Gezien mijn problematiek, werd mij aangeraden contact op te nemen met Theo Verbeek. Tijdens mijn intake gesprek voelde ik mij op mijn gemak en had ik voor het eerst in lange tijd ook het idee dat ik begrepen werd. Theo maakt het makkelijk om vrijuit te spreken, mede omdat hij niet snel tot foutieve conclusies komt of oordeelt. De therapie heeft me geholpen om meer inzicht te krijgen in waarom ik op een bepaalde manier over dingen denk, in die zin heeft het mij in staat gesteld om beter te reflecteren op mijn eigen gedachten en gevoelens. Mijn depressieve episoden zullen nooit verdwijnen, maar sinds de psychotherapie komen de episoden minder vaak voor en herstel ik hier sneller van.


Wouter, 28 jaar, Amsterdam , juli 2017


In het najaar van 2011 kwam ik voor het eerst bij Theo. Hij was alweer de vierde psycholoog bij wie ik hulp zocht om mijn depressieve klachten te verlichten; naar aanleiding van de vorige behandelaars had ik weinig vertrouwen iemand te vinden die mij daadwerkelijk kon helpen, maar mijn eerste indruk van Theo was anders. Zo kwam hij over als begripvol, maar ook alsof hij niet alles voor lief zou nemen. Hij liet me praten, maar stuurde mijn gedachten met enkele gerichte vragen. Hij zou het niet schuwen om mij te prikkelen, om mij af en toe uit mijn comfort-zone te halen. Hij was zelfverzekerd; hij geloofde dat hij mij kon genezen waar ik op dat moment niet geloofde dat iemand dat kon. Theo kwam als intelligent over en hoewel ik geloofde dat hij niet het type was waar ik mee bevriend zou worden, was ik wel overtuigd dat hij een uitdagende en prettige gesprekspartnrer zou zijn. Deze combinatie van indrukken was precies wat ik nodig had om er voor te gaan.?ik geloofde weliswaar niet dat ik ooit genezen zou kunnen worden, maar?als er iemand was die mij ook maar een beetje kon helpen was Theo het.
De?ruim 5?jaar die volgden praatte ik wekelijks en een periode twee keer per week met Theo . Door mij te laten spreken en door sturende vragen te stellen liet hij mij zelf tot inzichten komen over de oorsprong van mijn depressie. Dit was soms zwaar. Het dwong mij om asprecten van mijn leven in twijfel te trekken die ik altijd als zekerheden had aangenomen. Nu zou ik hier een lange lijst kunnen opstellen van alle concrete dingen die ik heb geleerd tijdens onze vele sessies, maar dat laat ik achterwege. Het ontdekken en erkennen van discrepanties gebeurde niet van het ene op hat andere moment. Het was een continu en langdurig proces,; maar stukje bij beetje was er steeds minder wrijving in mijn hoofd. In 2017 besloten we gezamelijk dat het een goed moment was om te stoppen met de psychotherapie. Toen ik daadwerkelijk een universitair diploma op mocht halen was het wel duidelijk; het ging? ( en gaat ) gewoon heel goed met me. Na als die tijd met Theo waren mijn eerste indrukken praktisch onveranderd.? Ik had het maar op een punt echt mis gehad; ik kon wel degelijk genezen.

Michel, Amsterdam, 28 jaar, oktober 2017